Çık Ortaya

Olduğum yerdeki huzuru araştırıyorum.  Her zaman bulmak kolay olmuyor ama bulabildiğim anda bir noktalardan kendime yeni bir alan yaratabiliyorsam ne ala.

Günümüz tüketim çılgınlığında -bu alışveriş olarak algılanmasın lütfen, o da var ama en büyük çılgınlığımız zaman tüketmek üzerine-özellikle sosyal medyada  günde kaç saat harcadığımızı hesaplamaya korkuyor insan o 3 saatler ya da 5 saatlerde neler yapılır bir düşünsene? “Neler yapılır”ı geç  belki sürekli sosyal medyada zaman geçirmek bizi depresif bir hale bile sokuyor olabilir. Örneğin sosyal medyadaki “hayali tatil” fotoğraflarına bakıp olduğun yerde rahatsız oluyor musun? Ya da sürekli kendinde eksik bir şeyler olduğunu düşünüp “aslında şöyle olmalıydım”a kadar giden hayaller kurarken aslında şu anı kaçırdığını söylesem ne dersin?

Zor biliyorum ama şu sana “olman gerektiğini “söyleyenleri/gösterenleri vs. bırakıp kendini ve yaşadığın o anı görebilir misin? Kendine dönmek çok mu sıkıcı geliyor hatta kuru toprak gibi bir yerle mi karşı karşıyasın? Hemen yine hayaller veya olmam gereken yer burası değil mi diyorsun? Bırak ne dersen de artık iyi ya da kötü bi kendinle baş başa kalabilmeyi denesene. İnstagram yerine kendine tahammül etsene biraz. Ordan tamda sıkıldığın noktadan bırakta yeşillensin hayatın. Mutlaka betonlar arasından çıkan inatçı bitkileri görmüşsündür, hadi onlar gibi bir yol aç kendine ve yürü adım adım, tahammül ve sabırını da kat yoluna. Evet her nefes bir adım. Devam et. Bırakma. Belki aklın alışkanlıklarına kayacak bırak kaydığı hali de gör. Kendine dışardan baktığında o alışkanlığa ihtiyaç duyuşunu izle. Belki biraz telefonu eline al ve düşün hayat onun içinde mi yoksa senin içinde mi?

Kafanı kaldırıp etrafına baksana işte hayat senin nefes alıp verdiğin yerde. Olmadığın yerlere bakmayı bırakıp, gitmek istediğin yerleri/yeri düşün. Bırak onu bunu dön kendine Hadi! Şimdi aklına ne geliyor? Çok büyük ve çok küçük isteklerini düşün. Ulaşabileceğin bir şeyi al eline onun sende olduğunu gör. Çok küçük bir hareketle ele alabildiğin şey bir hedefti ve gerçekleşti. En büyük hayaller küçük hareketlerin bir bütünüdür unutma. Hayallerinin analizini yap ve ona giden bir yol çiz kendine ve o yolda yürümekten korkma. Başkalarının yolunda değil gerekirse başkalarından örnekler al ve esinlen ama özünden çıkanı bastırma, sen olmaktan çekinme.

İçindeki hisse kulak ver. Beyin sadece kafatasımızın içinde olan et parçası değil tüm benliğinle dinle vücudunu ve kendini. Reddetme geleni. Olgunlaşmasına zaman tanı. Senin doğrun orda. İzin ver çıksın ortaya. Yolundan vazgeçme. Hıstan da kör etme gözünü yoluna çıkanları da gör. O yolda “YAŞA”. Keyiflen…

Sevgilerimle, 

Esra Kıtay